De derde wedstrijd en het moet gezegd worden voor iedereen wat wils. Op bezoek bij de looze hoek te Keerbergen kwamen er 8 spelers opdagen. Een grondige reshuffle van de spelers met een nieuwe doelman als gevolg zorgde voor een gans ander geluid.
De uitslag laat al veel vermoeden maar het moet gezegd worden Keerbergen had inderdaad 2-1 voor gestaan. Uiteindelijk was het resultaat 3-15. Noch doelpunten noch assists konden bijgeschreven worden op het conto van Brik. Ondanks dit toch een redelijke partij van Brik die tegen een van de betere spelertjes de wei opmoest.
De accomodatie ter plaatse was prachtig. Een gloednieuwe cafetaria stelde zich open voor een enthousiast publiek. Hopelijk laten ze de moed niet zakken en kunnen ze snel wat wedstrijdjes positief afsluiten zodat niemand ontmoedigd huiswaarts moet keren.
dinsdag 29 september 2009
zondag 13 september 2009
Debuut
Bij de aanvang van september stond het al vast. Brik ging van sport veranderen. Niet Roger Federer maar wel S.C.A zou de komende maanden het vrijetijdsleven van Brik gaan bepalen. In augustus werden enkele trainingen en oefenwedstrijden de plaats waar hij zijn energie kwijtspeelde.
Vanaf september was het dus menens, zijn maidenmatch tegen S.C. Keerbergen was geen onverdeeld succes. Ondanks een bal tegen de paal en een doelpunt verloor Aarschot met 6-8 zijn eerste wedstrijd van het seizoen. Deze zaterdag volgde een derby op het veld van R.C. Nieuwrode. Geen spelbepalende dingen deze wedstrijd maar de uitslag was wel 5-5. Het leek af en toe wat op holderdeboldervoetbal maar het veld leende zich niet echt tot grandioze passes.
Na twee wedstrijden kan je moeilijk zeggen of voetbal zijn ding is maar hij doet het wel met veel inzet. Enige randbemerking op de training lopen er een elftal spelertjes rond maar voor de wedstrijden dagen slecht een zevental op. Net andersom dan bij de groet jongens waar trainen er dikwijls maar bijzaak lijkt.
Vanaf september was het dus menens, zijn maidenmatch tegen S.C. Keerbergen was geen onverdeeld succes. Ondanks een bal tegen de paal en een doelpunt verloor Aarschot met 6-8 zijn eerste wedstrijd van het seizoen. Deze zaterdag volgde een derby op het veld van R.C. Nieuwrode. Geen spelbepalende dingen deze wedstrijd maar de uitslag was wel 5-5. Het leek af en toe wat op holderdeboldervoetbal maar het veld leende zich niet echt tot grandioze passes.
Na twee wedstrijden kan je moeilijk zeggen of voetbal zijn ding is maar hij doet het wel met veel inzet. Enige randbemerking op de training lopen er een elftal spelertjes rond maar voor de wedstrijden dagen slecht een zevental op. Net andersom dan bij de groet jongens waar trainen er dikwijls maar bijzaak lijkt.
maandag 8 juni 2009
Politiek gekakel.
De gemiddelde politici lijkt dikwijls meer op een kip zonder kop dan op het gezond verstand van Vlaanderen. De voorbije weken heeft de VRT ook flink zijn duit in het zakje gedaan om vooral te gaan voor oneliners en de echte diepgaande analyses over hoe de crisis echt moet worden aangepakt links te laten liggen. De kiezer is hen gevolgd en heeft oneliner BDW op een erepodium gezet. Nu nog kijken of de echte crisis zich aangesproken voelt door de oneliners en of Erik Van Looy al gepolst is om de debatten te leiden met Rik Torfs in de rol van Statler en Waldorf.
Stop het gekakel en begin nu eindelijk eens met eieren te leggen.
Stop het gekakel en begin nu eindelijk eens met eieren te leggen.
Kiezen geblazen.
Het voorbije weekeinde was het wwer van dattum. We moesten kiezen zou het rood worden of blauw, geel dan wel oranje. De kinderen hadden een duidelijke voorkeur: lichtblauw zou het moeten worden. Onze keuze viel echter op donkergrijs. De verkiezingen waren er niets bij maar als iedereen versnipperd stemt krijg je auto-matisch grijs net als ons toekomstig karretje dus.
vrijdag 10 april 2009
Plopperdeplop!
Tijdens het voorbije weekeinde hebben we De Panne bezocht. Ons vertrek vanuit het Hageland verliep voorspoedig en vrijdagavond stonden we gepakt en gezakt voor onze bestelde B&B Montana. Echt een aanrader! Een oud huisje werd in een aantal verdiepingen verdeeld en onze halte was de bovenverdieping. De keuken was gemeenschappelijk en niet echt gigantisch, maar omdat iedereen toch een ander ritme heeft of vanzinnens was om vooral niet te kamperen in de keuken was er geen enkel probleem.
Zaterdag togen we naar het bekende familiepark alwaar Telenet voor een vroegere opening had gezorgd. Aangekomen met de tram was ons al 1 ding duidelijk: We waren hier niet alleen. Bij de attracties was het dus aanschuiven geblazen en in de namiddag begon dat toch hier en daar zijn tol te eisen. Ons middagmaal in de plopherberg zal me nog lang bijblijven wegens de slechtste frieten ooit, een hamburger waarbij het vlees bovenop het broodje geserveerd werd en een aantal losgeslagen kinderen zonder ouderlijk gezag. Het weer was droog maar fris en dat liet zich merken in topjes met spaghettibandjes en teenslippers bij enkele totaal niet voorbereide toeristen. Terug in het centrum van De Panne waren we te gast bij de Chinees alwaar den oudste zin had in Scampi's in lookboter, een duidelijk betere keuze dan de frieten van 's middags.
Zondag was het terug slenteren op de De Pannense dijk en 's avonds aanschuiven richting het binnenland. Moe maar voldaan waren rond halfelf terug thuis.
Zaterdag togen we naar het bekende familiepark alwaar Telenet voor een vroegere opening had gezorgd. Aangekomen met de tram was ons al 1 ding duidelijk: We waren hier niet alleen. Bij de attracties was het dus aanschuiven geblazen en in de namiddag begon dat toch hier en daar zijn tol te eisen. Ons middagmaal in de plopherberg zal me nog lang bijblijven wegens de slechtste frieten ooit, een hamburger waarbij het vlees bovenop het broodje geserveerd werd en een aantal losgeslagen kinderen zonder ouderlijk gezag. Het weer was droog maar fris en dat liet zich merken in topjes met spaghettibandjes en teenslippers bij enkele totaal niet voorbereide toeristen. Terug in het centrum van De Panne waren we te gast bij de Chinees alwaar den oudste zin had in Scampi's in lookboter, een duidelijk betere keuze dan de frieten van 's middags.
Zondag was het terug slenteren op de De Pannense dijk en 's avonds aanschuiven richting het binnenland. Moe maar voldaan waren rond halfelf terug thuis.
Afscheid van een vriend...
Ik wil geen open deuren intrappen maar ondanks de steun van bloggend Schaffen heeft Rene het onderspit moeten delven. Terecht? Maar natuurlijk! Heeft onze koppige man resultaten behaald? Neen! Geen enkele match werd er overtuigend gespeeld. Nu kunnen er twee dingen aan de hand zijn:
1) De spelers verstaan de coach zijn tactiek niet en spelen maar een beetje op. (Dit lijkt me raar want elke wedstrijd kwam Rene af met het feit dat hij een degelijke vertoning gezien had (of het moet zijn dat hij een portatiefje in de dugout had staan met beelden van de voorbije wedstrijd van FCBarcelona))
2) De spelers verstaan de taktiek wel maar spelen bewust anders. Een complot dus!
Welke zou de meest plausible verklaring zijn.
Zoals gewoonlijk ligt de waarheid alweer in het midden. De spelers verstonden de taktiek niet van Rene, die een complot had gesmeed om zo snel mogelijk zijn C4 te krijgen en zodoende samen met de heren Votron en Verwilst te gaan genieten van hun zuurverdiende centen.
Nu komt er dus een einde aan de wanvertoning en kan men op VTM beginnen met een nieuw showprogramma namelijk: Wie wordt de nieuw man van Francois?
De selecties worden zoals Idool en dergelijke gehouden in alle uithoeken van het land, waarbij iedereen zich kandidaat mag stellen. Een 3-koppige jury met als vertegenwoordigers Ann Van Elsen (columniste voor HLN en voetbalvrouw), Jan Wauters (ex verslaggever van Radio en TV) en Jean-Marie Pfaff (ex Rode Duivel en mediaicoon) kunnen dan de Vlaamstalige versie leiden terwijl aan de franstalige zijde Emile MPenza (ex Rode Duivel en notoir lid van de ziekenhuisbende, Elio Di Rupo (voorzitter van Bergen (en die moeten we verzetten denk ik)) en Enzo Scifo (voetbalicoon en ex-T1 van zowel Moeskroen en Tubize (hij kent dus iets van kleine ploegjes)).
In de Finale met televoting komen de drie beste kandidaten van beide programma's in een finale waarbij ze hun 24 duiveltjes voorstellen en waarbij vervolgens alle aangesloten leden van de KBVB via een druk op de rode knop hun keuze mogen maken.
Wie steunt dit voorstel.
1) De spelers verstaan de coach zijn tactiek niet en spelen maar een beetje op. (Dit lijkt me raar want elke wedstrijd kwam Rene af met het feit dat hij een degelijke vertoning gezien had (of het moet zijn dat hij een portatiefje in de dugout had staan met beelden van de voorbije wedstrijd van FCBarcelona))
2) De spelers verstaan de taktiek wel maar spelen bewust anders. Een complot dus!
Welke zou de meest plausible verklaring zijn.
Zoals gewoonlijk ligt de waarheid alweer in het midden. De spelers verstonden de taktiek niet van Rene, die een complot had gesmeed om zo snel mogelijk zijn C4 te krijgen en zodoende samen met de heren Votron en Verwilst te gaan genieten van hun zuurverdiende centen.
Nu komt er dus een einde aan de wanvertoning en kan men op VTM beginnen met een nieuw showprogramma namelijk: Wie wordt de nieuw man van Francois?
De selecties worden zoals Idool en dergelijke gehouden in alle uithoeken van het land, waarbij iedereen zich kandidaat mag stellen. Een 3-koppige jury met als vertegenwoordigers Ann Van Elsen (columniste voor HLN en voetbalvrouw), Jan Wauters (ex verslaggever van Radio en TV) en Jean-Marie Pfaff (ex Rode Duivel en mediaicoon) kunnen dan de Vlaamstalige versie leiden terwijl aan de franstalige zijde Emile MPenza (ex Rode Duivel en notoir lid van de ziekenhuisbende, Elio Di Rupo (voorzitter van Bergen (en die moeten we verzetten denk ik)) en Enzo Scifo (voetbalicoon en ex-T1 van zowel Moeskroen en Tubize (hij kent dus iets van kleine ploegjes)).
In de Finale met televoting komen de drie beste kandidaten van beide programma's in een finale waarbij ze hun 24 duiveltjes voorstellen en waarbij vervolgens alle aangesloten leden van de KBVB via een druk op de rode knop hun keuze mogen maken.
Wie steunt dit voorstel.
zondag 8 maart 2009
Carriereplanning van een vierjarige.
Een vriendschapsboekje zet mensen tot denken aan want dit bracht het voor onze dochter op."Wat wil je worden" vroeg mama toen ze na enkele verplichtte gegevens zoals naam, leeftijd en favoriete juf bij een van de meest prangende vragen aanbelandde. Het antwoord van onze jongste spruit was zeer duidelijk. "Acht jaar". Jaja zei mama vervolgens maar daarna dan. En het logische vervolg was dan ook: Ah negen he!
Abonneren op:
Posts (Atom)