G11: Dag veertien

Oftewel, Dag 1 na de winterstop!

Met enkele nieuwe spelers in de lijst vatten we deel 2 aan en het mag gezegd zijn, de uitslagen liegen er niet om. Gedaan met spielerei moet Sammy gedacht hebben. Met 20 punten overschouwd hij de schade toegebracht na een weekendeje met wat stevige uitslagen in het vaderlandse voetbal. Cercle en Westerlo lieten zien wat scoren is. De oude topploegen lieten dan weer hun versterkte afweer zien. RSCA, FCB en Standaard konden de nul vasthouden.

De gevolgen zijn dan ook redelijk serieus te noemen. Sammy laat iedereen zijn rug zien in de tweede periode. In de algemene stand volgt hij vlak achter Bavo die nog 5 luttele punten achterstand heeft op de huidige leider Gunther.

Peter en Tim blijven licht achterop maar zouden via transfers enig weerwerk kunnen bieden. Wait and see hoor ik jullie al denken. Tot volgende maandag dan maar zeker
want de volgende speeldag gaat van start morgen dinsdag met Westel-FCB.

Het overzicht zoals gebruikelijk beschikbaar.

Meten is weten!

Half Januari en Katleen heeft me terug op het goede pad gezet.

Als ik de 10 miles van Antwerp wou aansnijden mocht ik mezelf toch iets beter voorbereiden dan in de voorbije pogingen tot sportief verantwoorde prestaties. Met het oog op wat trainingskilometers scholtelde vrouwlief mij een parkoers voor dat via Aarschot centrum mij via de Motte mij tot in Messelbroek moest brengen. Acht kilometer volgens ervaring wist ze me nog te vermelden zodat dit niet onmenselijk leek na de eindejaarscorrida te Leuven. Dit staaltje van motivatie werd zeer snel ontkracht door de foot-pod die duidelijk maakte dat na 1 uur en 5 minuten er 10500 meter op de teller stonden. Een tikkeltje vermoeid en fier op mijn prestatie besloot ik dat dit niet de zoveelste halsfslachtige poging mocht blijven.

Eerste voornemen voor 2008 is dat ik elk weekeinde mezelf een tochtje ga opleggen (mits redelijk weer) zodat ik in redelijk voorbereidde vorm eind April de 10 miles kan afhaspelen.

We zullen zien/lopen.

Het verband tussen gewicht en gras!

Op het eerste gezicht lijkt het totaal nergens op slaan, op het tweede gezicht misschien ook niet maar zou er geen verband zijn tussen ons gewicht en onze gazon?

Laat ons het zo stellen: Is het toeval dat telkens het maaiseizoen stilvalt er een stijging is van het gewicht van de gemiddelde ...? Elk jaar in het voorjaar zien we iedereen met volle moed de kilo's aanpakken op al te gekke manieren zoals meer sporten, dieten en dies meer fraais. De oplossing van de feestkilo's ligt namelijk buiten.

Het gebrek aan maaibaar gazon zorgt ervoor dat men niet voldoende beweging meer heeft en men vergeet zijn maaltijden aan te passen aan de verminderde oefening. In het voorjaar als de pelousse terug begint te schieten zien we de balans iets minder kreunen onder de vetrolletjes.

De oplossing ligt dus in het verstrekken van een gazon die ten alle tijden moet gemaaid worden en waarbij vochtig weer geen rem is op de maaiprestaties. Hup Bayer waar blijven jullie.

Corelio.

Sinds donderdag ben ik overgeschakeld op de wereld volgens Corelio. Via www.24.be kan namelijk elke nieuwsjunkie zijn hart ophalen bij nagenoeg elke denkbare nieuwsleverancier. Als daar maar geen indigestie van komt. Enig minpuntje na 2 dagen van likkebaardend klikken is dat niet het gehele artikel te lezen valt via de portal.
Tsja moest alles van de eerste keer 100 % succesvol zijn de wereld zou er compleet anders uitzien / uitgezien hebben.

Waar de trein wel goed in is!

De trein is altijd een beetje reizen was de slogan de voorbije jaren. Wel laat ik het zo stellen "Eat you heart out" autofreaks, vanochtend liet de nmbs een staaltje zien van modern management. Bij aankomst in het station van Aarschot liet de bevoegde beambte weten dat de trein die ik normaal gezien zou nemen een vermoedelijk vertraging had van enkele minuten en dat het voor mezelf beter zou zijn dat ik de eerstvolgende trein richting Blankenberge zou nemen. Dank u wel voor deze uitstekende service. Een GPS is er niks tegen. Het gevolg was dat ik een uiterst leuke start had want plots zag ik Benny en Petra terug. Allebei verknochte treinreizigers tot op het bot.

Zie je het al voor je. Je rijdt de garage buiten en enkele minuten later mag je aanschuiven en je hebt geen enkel idee wat je nog te wachten staat buiten een neuspeuterende buur op de E40 die leuk staat mee te bekken met god weet welke radiozender die je toch nooit kan vinden omdat het waarschijnlijk toch een schijfje al dan niet gekopieerde muziek is van een of ander bedenkelijk allooi. Jezus wat dan. Links en rechts dezelfde miserie zonder direct zicht op beterschap tenzij een GPS gecombineerd met een afrit soelaas brengen.

Dan maar het spoor waar een gesprek wonderen kan doen. In line skating, verre vakanties, netwerken of postnatale depressies alles kan de revue passeren. Niets moet alles kan is de boodschap tot de conductrice van dienst ons weer toefluistert dat er in Wezemaal een probleem is met de seininrichting.

G11: Dag dertien

Iedereen mag een beetje juichen. Als laatste speeldag voor de winterstop is het als het ware een goednieuws-show tot en met. Bijna alleen winnaars dus.

Bart_O was nipt de betere van Sammy dankzij de zuinigheid van de manager in hem. De minst goede prestatie kwam van die slechts 2 punten onder nul ging. Toch beter dan het weer dat voorspeld word voor de komende dagen. Het grootste verschil is dan ook maar 8 punten waarbij weer duidelijk is dat iedereen dus nog kansen heeft. (incluis transfers)

In de tweede periode komt Gunther bovenaan te staan voor Sammy en Thierry. Algemeen is er de topdrie van Gunther, Bavo en Cedric. Enige constante is de afwezigheid van regelmaat bij Peter. Positieve scores worden afgewisseld met negatieve scores als was het erom gedaan.

Keep on running. Keep on hiding.

Een goede voorbereiding is niet alles, een slechte trouwens ook niet. Van dit laatste was ik vertrokken toen ik vorige zondag meedeed aan de Eindejaarscorrida van Leuven. Ongeveer 3800 zotten hadden dus zich min of meer voorbereid op deze wedstrijd. Voor mezelf was het duidelijk min. Viermaal had ik de loopschoenen aangetrokken waarvan twee keer in de week voor de wedstrijd. Op maandag ging het nog redelijk vlot met 5300 meter als resultaat over een zeer golvend parkoers dat vertrok bij ons thuis via Papenakker richting Gelrode-city daar een lichte heuvelrun en dan terug naar huis via de Leuvensesteenweg. Op vrijdag was de bedoeling om dit nogmaals te doen maar dan er een extra lus in Gelrode aan te breien. Doch helaas het noodlot(kramp) sloeg toe in mijn scheenbenen. Na nog geen 3 kilometer moest ik de pijp aan Maarten geven. Ietwat later nog eens geprobeerd om verder te lopen maar zonder vruchtbaar resultaat.

Met ietwat knikkende knieen verscheen ik dus zondagmorgen met het voltallige gezin in het station in Leuven. Brik zou namelijk ook meedoen, maar dan met de Kidsrun van 1000 meter. Tijdens de Kidsrun bleek al dat ik nog niet veel verbeterd was. Met veel moeite kon ik in het spoor van Brik en Sarah verblijven.

Om 11 uur was mijn tijd gekomen. Samen met Liesbeth, Gunther en nog enkele honderden anderen werden we losgelaten op het historisch stadscentrum van Leuven. Al snel bleek dat Liesbeth een betere fysiek had dan mezelf. Vier kilometer kon ze haar tempo aan het mijne aanpassen. Daarna wuifde ze vrolijk en liet mij ter plaatse trappelen, althans zo denk ik moet het van de kant van de weg geleken hebben. Op mijn eentje mijn weg verdergezet en wat bleek? Het liep van een leien dakje. Zonder al teveel verval (lees een snellere tweede dan eerste ronde) kwam ik een paar minuten na Liesbeth over de streep. Een beetje trots en niet overdreven moe.

Iedereen die gestart was heeft de finish gehaald.

Dit smaakt duidelijk naar meer en we zijn dan maar naar de Quick getogen. Niet te gezond gaan doen, remember Blender-man!